وازاوپرسید:((می گویند که فردا من رابه زمین می فرستی ، اما من به این کوچکی وناتوانی چگونه می توانم برای زندگی به آنجابروم ؟)) خداوند پاسخ داد:(ازمیان فرشتگان بی شمارم، یکی رابرای تودرنظر گرفته ام . اودرانتظار توست وحامی ومراقب تو خواهد بود.)

کودک همچنان مردد بود وادامه داد :((اما اینجا دربهشت من جز خندیدن وآواز وشادی کاری ندارم.)) خداوند لبخند زد: (فرشته تو برایت آواز خواهد خواند وهرروز به تو لبخند خواهد زد . تو عشق را احساس خواهی کرد وشاد خواهی بود.) کودک ادامه داد:(( من چطور می توانم بفهمم مردم چه می گویند، درحالیکه زبان آنها رانمی دانم؟))

خداوند اورانوازش کرد وگفت :( فرشته تو زیباترین وشیرین ترین واژه هایی راکه ممکن است بشنوی، درگوش تو زمزمه خواهد کرد وبا دقت وصبوری به تو یاد خواهد داد که چگونه صحبت کنی .)

کودک با ناراحتی گفت:(( اما اگر بخواهم باتو صحبت کنم ، چه کنم؟)) و خدابرای این سوال هم پاسخی داشت :( فرشته ات دستهای تو را درکنار هم قرار خواهد داد وبه تو یاد خواهد داد که چگونه دعا کنی .)

کودک سرش رابرگرداند وپرسید:(( شنیده ام که درزمین انسانهای بدهم زندگی می کنند. چه کسی ازمن محافظت خواهد کرد.)) خداگفت :( فرشته ات از تو محافظت خواهد کرد حتی اگر به قیمت جانش تمام شود .)

کودک با نگرانی ادامه داد :(( اما من همیشه به این دلیل که نمی توانم تورا ببینم ، غمگین خواهم بود.))خداوند لبخند زدو گفت:( فرشته ات همیشه درباره من باتو صحبت خواهد کرد ، اگرچه من همیشه درکنار توهستم.)

در آن هنگام بهشت آرام بود اما صداهایی اززمین به گوش می رسید. کودک می دانست که به زودی باید سفر خود را آغاز کند. پس سوال آخر را به آرامی از خداوند پرسید:(( خدایا اگر باید هم اکنون به دنیا بروم، لااقل نام فرشته ام رابه من بگو.))

خداوند پاسخ داد :( نام فرشته ات خیلی اهمیت ندارد، اما تو می توانی او را مادر صدا کنی .)